14-11-05

PARLAN.DOC (5)




7:59 10-11-2005


Het is niet zo dat ik binnen de muren pas
van dit kleine, blauwe huis. Het zijn
de armen die er zich rondom mij slaan.


De aan mijn vel verloren gaande
vingers. Hun zingen 's ochtends, hoe ze
dan piano spelen op mijn huid.


Als ik ergens goed in ben dan wel
in breekbaarheid. Maar hij, als ik
zo nu en dan uiteenspat, past


zich in. De stukjes
in elkaar.


Niet dat ik op zoek ging
naar wat nog fragieler was.


Ik zocht een kamerbreed tapijt.


Dat is veranderd. Intussen
ben ik onze kleur gewoon geraakt.
Ons schokken, het gerinkel.


Lies Van Gasse
@


Met de rubriek 'PARLAN.DOC' wil Parlando! één Vlaamse dichter een maand lang speciale aandacht schenken. Elke week wordt minstens één bijdrage van hem verwacht. Vorige dichters waren Coenraed de Waele, Joris Denoo, Frank Pollet en Norbert De Beule. Dit is de eerste week van Lies Van Gasse.

09:22 Gepost door PARLANDO! | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Overtuigend! Beste Lies

Prachtig gedicht! Stuur gerust eens wat in bij Plebs. Het zou me verbazen mochten mijn mederedacteurs niet overtuigd zijn.

Benieuwd naar meer!

Gepost door: Bert, Plebejer | 14-11-05

De commentaren zijn gesloten.